Ik ben verbijsterd. Diep geraakt en flabbergasted tegelijkertijd. Volkomen verrast door een prachtig voorbeeld van goddelijke timing, waarbij ik een inkijkje kreeg in hoe alles in elkaar grijpt - als je het wilt zien.

Vorig jaar in het najaar vroeg ik Yda van Oorzaak & Gevolg of zij nog geboortehoroscopen maakte. Ik ken haar van mijn NLP-opleiding en we hebben sindsdien af en aan contact, veel via Instagram waar we af en toe op elkaars berichten reageren. Een mooi, nuchter, open mens - en omdat ik vind dat wat ze zegt hout snijdt, vertrouw ik haar ook op haar astrologische kennis. We maken de afspraak dat ze mijn geboortehoroscoop uit gaat werken en dat we later een afspraak maken om deze door te nemen.

Begin dit jaar gaat de schoenenwinkel die Yda en haar man hebben, over naar andere eigenaren en dit proces maakt dat we onze afspraak nog niet maken. Het voorjaar komt en nog maken we de afspraak niet. Ondertussen trek ik me meer terug, ben bezig met wat ik wil in de liefde, rommelt het met mijn broer en schoonzus en vraag ik me af of ik wel op de goede weg ben. Pas begin april maken we de afspraak voor begin juli.

Eind april krijg ik wat puzzelstukjes in hoe het voor mij voelt als ik het heb over gezamenlijk wonen, het wij-gevoel, en mijn behoefte aan gemeenschap. Ik denk en voel, schrijf en praat (uiteindelijk) met een aantal lieve vrienden over mijn diepe gevoel van 'los zand' te zijn en nergens bij te horen. Dat lucht al op en ik ga in juni voor het eerst op vakantie. En ik geniet! Ik kan heerlijk mijn eigen ding doen, voel me helemaal op m'n gemak met mijzelf en ik verruim een paar grenzen. Ik kom thuis met meer zelfvertrouwen en een ontzettend trots gevoel op mijzelf.

Daarna ga ik nog naar een festival met een groepje mensen die Ed en ik vorig jaar ontmoetten in België. Ik wilde graag aansluiten bij hun kamp (deels omdat ik met de tent zou gaan en graag wat spullen in een koelkast wilde bewaren - hee, ik ben bijzonder praktisch van aard! 😉 ) en op een avond dat ik in mijn eentje aan het rondstruinen was voelde het zo ontzettend fijn dat er een plek was waar ik terug kon komen en me thuis voelde. Dat voelde enorm rijk.

Herkenning

Vrijdag 11 juli had ik dan eindelijk de afspraak met Yda voor mijn horoscoop. Ze had de week ervoor al gereageerd op mijn nieuwe tatoeage van het symbool voor Lillith met de opmerking dat ze toevallig ook mijn zwarte maan (Lillith) en zwarte zon had uitgewerkt. Dit wordt ook wel de spirituele astrologie genoemd. Ik nam dit voor kennisgeving aan en antwoordde dat ik ook zo benieuwd was naar de verschillende huizen. Daar had ik wel eens van gehoord maar had geen idee wat het allemaal betekende.

Het eerste deel van de sessie bracht veel herkenning en bevestiging. Zon én Maan in Maagd, ascendant is Leeuw (stiekem vind ik het wel leuk om op het toneel te staan, als ik kan bepalen wanneer en waarmee). Ik herken me helemaal in het beeld van orde, structuur en (basis)veiligheid in materie. Dat wordt nog eens bevestigt door de enorme hoeveelheid planeten in het 2e huis (dat staat voor geld, bezit, materiële zekerheid en eigenwaarde).

De 'Pars Fortuna', het gelukspunt staat in het 12e huis en 'houdt in dat dit werken aan jezelf, zelfonderzoek en de diepte in gaan, je geluksgevoel laat ervaren'. Zelfreflectie, bingo!

Mijn Zuidknoop (datgene waar ik klaar mee ben, wat ik meeneem uit vorige levens om achter me te laten) gaat over een sterke behoefte aan erkenning en waardering van anderen. Oh man, druipt dat werkelijk waar door mijn hele horoscoop...

Zwarte licht horoscoop

En... ook Lillith bevindt zich in het 2e huis. En dat maakt dat ik een complexe relatie heb met deze zaken. Het maakt dat ik houdt van mooie dingen en luxe - en dat ik wat vind van materialisme. Het maakt dat ik mag leren dat mijn eigenwaarde niet af hangt van de goedkeuring van anderen en dat ik een balans mag vinden tussen onafhankelijkheid en gezonde samenwerking. Me verbinden met anderen zonder mijzelf te verliezen (hiermee oefen ik uitvoérig in relaties). Geen wonder dat ik me zo aangetrokken voelde tot haar en haar symbool.

Mijn zwarte zon staat in Kreeft, in het 11e huis. En zodra we hieraan begonnen, kwamen de tranen. Het is bizar hoe Yda EXACT de woorden gebruikt die ik zelf al opschreef. Hoe het precies de zaken aanstipt waar ik zo mee bezig ben geweest dit voorjaar.

Mijn kernwond én zielskracht zit in het thema van:

• deel uitmaken van / thuishoren
• emotionele veiligheid
• gevoelsverbondenheid

'Het 11e huis verbindt dit alles met de maatschappij, collectieve netwerken en toekomstvisies. Je zwarte zon wijst erop dat je op zielsniveau bent gekomen om een nieuw soort gemeenschapsgevoel te helpen vormgeven.'

Maar, ik heb nog wel wat werk te doen. Hoewel ik al aardig wat gedaan heb rondom eigenwaarde en kwetsbaarheid tonen, is nu mijn eigen gevoel van thuishoren aan de beurt. Dit mag ik helen, mede door het erkennen van oude wonen rond erbij horen of buitengesloten worden.
Maar wat een cadeau om zo terug te krijgen dat wat ik voel, waar ik mee bezig ben, voortkomt uit een verlangen van mijn ziel! Dat ik het niet 'bedenk'. Het laat me zien dat ik nóg meer mag vertrouwen op wat ik voel, op wat er in mij opkomt.

Mijn pad

Astrologisch gezien is jouw pad, als je daarvoor kiest:

• innerlijke heling die leidt tot een collectieve bijdrage
• emotionele zelfzorg die de basis zal zijn voor emotionele zorg voor anderen
• thuiskomen in jezelf en de deur openen voor anderen, om zich thuis te voelen

'Je bent geboren met een zielsvermogen om emotionele veiligheid te bieden. Niet alleen aan jezelf, maar juist aan groepen mensen. Je ontwikkelt een innerlijke moederkracht, een zachte maar standvastige aanwezigheid die anderen aanvoelt en ruimte geeft om te zijn wie ze zijn. Je hebt het in je om een gemeenschap van geestverwanten te bouwen, waarin gevoel, verbondenheid en veiligheid niet worden gezien als luxe, maar als fundament.'

Dit vind ik een hele spannende. Want ja, hier ligt een grote behoefte en ik moet dan mijn 'complexe relatie met geld en materie' - hmpf - kortom mijn overtuigingen dat-ik-dit-toch-niet-voor-elkaar-krijg-want-geen-geld vriendelijk doch beslist opzij schuiven en erop vertrouwen dat als ik mijn werk doe, het universum voor de rest zorgt.
Het maakt me ook duidelijk dat hoewel de plek belangrijk voor mij is (want mijn basisveiligheid zit in materie), het uiteindelijk gaat om de gemeenschap van geestverwanten. En een nieuw soort gemeenschapsgevoel. Maar, die deur kan pas open wanneer ik eerst helemaal thuis ben in mij. Welkom thuis, lieve Jolanda <3